Contacontos

Como xa vos comentei na miña anterior entrada, colaboro coa VII Festa dá Vincha en Cerdedo. Supoño que algúns/as estarédesvos preguntando que iso da Vincha, pois unha desas estrañas delicatessen Made in Galician Country. Resumindo, é unha especie de pudding pero dentro dun molde especial, a vexiga dun porco. ¡Toma xa! Eu a primeira vez que o oín tamén me que quedei un pouco estrañada. Pero hai que entender a especial vinculación do porco co Entroido Galego.

¿Que é o Entroido ? Unha festa pagana, unha especie de orxía dos sentidos, antes de que chegue o duro periodo da Cuaresma, durante o cal todo estaba prohibido, incluída a carne (de feito Carnaval, vén da expresión latina “Carne vale!” “Adios á carne”, en todas os seus acepciones…..) Cada cultura ten a súa propia forma de celebrar as festas e aquí en Galicia, non entendemos Festa sen “papancia”. Galicia podería definirse como “O País das Mil Festas Gastronómicas”, algunhas de relevante tradición cultural como o cocido, a lamprea, o marisco, o viño Albariño, o viño do Rosal, o queixo, etc… e outras completamente inventadas, como o que se sacou da manga o Concello de Cerdedo (Festa do Xabarín, ¡xa ves ti! celébrase un bicho importado de Castela e que esnaquiza as colleitas,… ¡ben polo Concello de Cerdedo!)

Xa me estaba desviando,…así que supoño eu, que 40 días sen probar as delicias da matanza eran moitos.. polo que os antigos galegos deberían encher os seus corpos de todas esas magnificas viandas que non probarían na Cuaresma, de tal xeito que o seu recordo permanecese largamente. Durante os días previos, durante o Carnaval ou Entroido (ven de “entrada”, na Cuaresma), tiñan lugar grandes celebracións, cocidos pantagruélicos, regados con abundantes caldos e rematados con sabrosos sobremesas. Unido á exaltación da carne do porco, tamén se unía o solaz da carne humana (recordo das antigas bacanais romanas e demais festas paganas), o baile, a sátira, a juerga,… (e outras moitas cousas….¡entendédesme! ¿ou non?)

Ao que ía, non se se noutros sitios de España pasa o mesmo (creo recordar que polo menos en Cádiz non, está a gran erizada pre-carnavalera, que non ten nada de doce, pero nada máis) pero aquí en Galicia durante o Entroido preparábanse doces especiais: filloas, flores, orellas e a vincha. Doces que salvo excepcións só se gozan no Entroido, excetuando seica as filloas, que son de máis estendido uso, ata na súa versión salada. A vincha, como dicía prepárase como un pudding, ponse pan a ablandar dun día para outro, e logo mestúrase con ovos e azucre e algún que outro ingrediente especial de cada casa, e con esta mestura reénchese un vexiga de porco, que previamente limpouse e púxose a secar durante bastantes días. Unha vez reenche a vexiga (non do todo porque ao cocer podería rebentar) cócese en auga quente durante polo menos hora e media a dúas horas, dependendo do tamaño da vincha. Déixase arrefriar e retírase do seu molde orgánico. ¡E xa está lista para comer! ¡Un manxar de deuses!
O que queira probar a Vincha está invitado a achegarse o día 18 de febreiro ao Pabellón de Deportes de Cerdedo a partir das 12 da mañá.

Hai a tempo que non escribía, pero é que últimamente ando un pouco ocupada. ¡Todo é culpa miña! Só ao meu ocórrelleme, poñerme a facer dous cursos á vez, e en Nadais… Cría eu, ¡ilusa do meu!, que tiña o todo o tempo do mundo, e ¡que vai! ¡non fixen nada! Así que en xaneiro tiven que apurar e ademais como son unha perfecionista, non quixen deixalo aos 3/4 (que bastaba para o apto), non, non valía ¡eu sempre vou a por nota! ¡son así e así morrerei! Así que ata o final, ata o último exámen: todo, todito, todo…..

E cando acabei, debeu ser que o esforzo deixoume algo floja de defensas, así que os viruses comenzarona a atacarme por todos lados, así que pille unha faringitis, seguida dun “gripón”,…. Nada, que xa pensaba que non volvería coller as rendas de “esta a miña bitacora”, pero agora teño un ratiño, antes de que empezo Numb3rs,…. ¿e como vexo iso, eu que son de letras puras? porque creo que no fondo son unha matemática frustada, á min o que realmente gústame é resolver problemas, enigmas, supoño que por iso me fixen Arqueología, pero logo o meu gozo nun pozo, (¡aburrido, ata dicir basta), de misterio ¡nada, monada! os arqueologos son en realidade uns sistematizadores do cacharro, fan unha chea de estatísticas e recopilaciones de todo tipo de fragmentos, de todo tipo de materiais, e si iso polo menos levaralles a conclusións, ¡pero non!, quédase niso, nunha mera recopilación de cousas…. ou polo menos así é a Arqueología que me ensinaron, a arqueología da escola alemá que é a que imperaba en España cando eu estudaba… E a que vén toda esta disertación, pois a que vos invito aos que vos guste ou interésevos a Arqueoloxía a que visiteis unha páxina que me gusta moito (está en galego, ¡aviso!): Novas de Arqueoloxia

Bo, non espereis tampouco moito do min nos próximos días, comeza o Carnaval, e é tradición. Saín do Carnaval de Cádiz, para meterme noutro Carnaval: o de Pontevedra, ¡perségueme!. Por certo estais todos invitados á “VII Festa dá Vincha” que se celebra en próximo día 18 no Pabellón de Deportes de Cerdedo e coa cal colaboro. En próximos días, dareivos máis información respecto diso.