Contacontos

A frase do día: “Temos unhas tensións no sistema de sanidade das comunidades autónomas espectaculares, coas urxencias colapsadas porque os inmigrantes descubriron a grandeza do sistema nacional de saúde. Claro, alguén que para facerse unha mamografía en Ecuador ten que pagar o salario de nove meses chega aquí, a urxencias, e fanlla nun cuarto de hora” D. Miguel Arias Cañete, comisión económica do Pp.

Desde logo, nótase que este señor non é usuario da Seguridade Social.

A demais do comentario dos máis xenófobo que oín ultimamente, e a verdade é que ultimamente se están escoitando moitos. Este señor non ten nin idea de como funciona a Seguridade Social. Tampouco debe ter nin idea de para que serve unha mamografía, iso desculparémosllos entre comiñas, porque non é muller. Por iso, igual non sabe que cando lle fan unha mamografía a unha muller, ou a un home, é porque se ten a lixeira de sospeita dun cancro de mama, e iso non é calquera cousa. Non debemos frivolizar sobre un tema tan grave.

Normalmente as mamografías, non se fan de urxencias, son derivada polo médico de cabeceira ou pola Seguridade Social, que nos envía ás mulleres a partir dunha certa idade unha carta para que pasemos unha revisión. Evidentemente ás veces as mamografías, non son de revisión, senón de urxencia e nese caso, é cando cha fan, aínda que non creo, de ningunha maneira, que tarden un cuarto de hora en facercha. Aí é onde se nota o total descoñecemento da materia por parte do señor Cañete.

Exemplo: Unha muller que se dá conta de que ten un vulto nun peito, salvo que sexa un vulto como unha canica, vai ao seu médico de cabeceira, este derívalle á seu xinecologo (de urxencia no mellor dos casos), o xinecólogo dáche un volante para unha proba (de urxencias, tambien no mellor dos casos). Así que polo menos pasan 2 días, non un cuarto de hora, sr. Arias Cañete. Logo esta señora aparece no día e hora sinalado no servizo asignado e igual ten que esperar unha hora ou dúas, é o norma.

No peor dos casos posibles que a señora ou señor notásese o vulto do tamaño dunha canica e do susto fose directamente a urxencias, igual ten que esperar como mínimo unha hora a que o atendan, logo deriváseno a un especialista de urxencias, e logo faranlle a proba. Neste caso non lle auguro menos de de 3 ou 4 horas. Pero neste caso, calquera urxencia é necesario, porque no caso do cancro, toda urxencia é necesaria.

¡Ai señor Cañete, onde foi a parar a caridade cristiá! Xa sabe aquela de o catecismo, de dar para comer ao famento, dar de beber ao sediento, dar esmola ao pobre e curar ao enfermo.

Para buscar as causas dos colapsos de urxencias, non hai que ir buscalas ao estranxeiro, é culpa dunha mala xestión da Sanidade pública, cando se primou o déficit 0, diminuíndo médicos, ou policías, por exemplo. Poñamos máis médicos e máis hospitais e xa verá como se deixan de colapsar as urxencias. Convertamos os médicos en funcionarios ben pagos, que cumpran as súas oito horas de rigor, como calquera traballador, que traballen en exclusiva para a Seguridade Social, e tamén se acabarán os colapsos. Non poderemos evitar nunca de todos os xeitos, que cando haxa unha “epidemia” os medios habituais quédenllenos curtos.

Unha usuaria habitual da Sanidade pública.